ارزان فروشی در صادرات فولاد تشدید میشود
ارزان فروشی در صادرات یکی از چالشهای عمده صنعت فولاد ایران بوده که با افزایش 6 میلیون تنی ظرفیت فولاد کشور در سال جاری تشدید می شود.
در حال حاضر نرخ بیلت صادراتی ایران نسبت به ترکیه 197 دلار یا 22 درصد ارزانتر بوده و اسلب صادراتی ایران نیز به نسبت برزیل اختلاف 300 دلاری یا 38 درصدی دارد.
برخی ریشه های ارزان فروشی فولاد ایران شامل تحریم، مشتریان محدود صادراتی، حاشیه سود بالای فولادسازان، تعداد بسیار بالای واحد تولیدی فولاد، تمرکز صادرات فولاد بر روی محصولات میانی، تجربه و محدودیت دسترسی فولادسازان و کسب دلار بجای سود در اهداف صادراتی است.
فولادسازان ایران متمرکز بر فروش فوب به صورت نقدی بوده و علاقه ای به انبارسازی و بازاریابی در کشور هدف ندارند. به علاوه دسترسی به بازارهای اروپا و آمریکا که قیمت فولاد بالایی دارند به دلیل تحریم و عدم توافق تجاری دوجانبه، محدود است.
همچنین مشتریان صادراتی محدود هستند و عموما شرکت های بازرگانی متوسط مقیاس که بعضا با هم هماهنگ هستند را شامل میشوند.
علاوهبر این حاشیه سود بالای فولادسازان ایران که مرتبط با هزینه های پایین انرژی و دستمزد و خدمات بوده و امکان ارایه تخفیفهای غیرمنطقی به مشتریان را فراهم می آورد.
تعداد بسیار بالای واحد تولیدی فولاد (بالای 100 واحد) و دشواری هماهنگی بین آنها که عامل تشدید رقابت منفی در بازارهای هدف صادراتی است و ساختار عرضه را بهم می زند نیز از دیگر علل ارزان فروشی صادراتی است.
همچنین تمرکز صادرات فولاد بر روی محصولات میانی که سطح رقابت جهانی در آن بسیار بالا بوده و فروش اعتباری در آن مرسوم است عامل دیگر می باشد چراکه بازار جهانی اسلب تنها 20 میلیون تن برآورد شده است.
از سوی دیگر تجربه و محدودیت دسترسی فولادسازان ایران در بکارگیری ابزارهای نوین مالی و هجینگ قیمتها در بازارهای جهانی و کسب دلار بجای سود در اهداف صادراتی دو عامل کلیدی دیگر در ارزان فروشی صادرات فولاد ایران به شمار می رود.
چراکه صادرات تبدیل به یک ابزار تامین ارز فولادسازان در تولید و طرحهای توسعه شده و از حساسیت هیات مدیره شرکتها در بالزریابی کاسته است.
صنعت فولاد کشور امروز بیش از 20 میلیارد دلار طرح توسعه دارد که ارز آن باید توسط خود فولادساز به هر قیمتی تامین شود.
انتهای پیام
